“Ik voel me soms eenzaam. Ondanks dat ik weet dat er veel mensen zijn die om me geven.”

Dit is een blog uit eigen ervaring over herkennen, begrijpen en verbinden.

Als cliënt en ervaringsdeskundige weet ik maar al te goed hoe het voelt om niet gehoord te worden. Het is een gevoel dat langzaam in je sluipt, je niet alleen verdrietig, maar ook ontzettend onzeker kan maken. Het gevoel dat je geen ruimte krijgt om te zijn wie je werkelijk bent, kan diep inwerken op je zelfbeeld.

Er is iets subtiels en tegelijk krachtigs aan het niet gehoord worden. Het begint vaak met kleine signalen; een gesprek dat wordt onderbroken, een blik van de ander die je ontwijkt of een antwoord dat niet aansluit bij wat je hebt gedeeld. Het lijkt misschien onschuldig, maar de impact ervan kan zich opstapelen. Het kan ervoor zorgen dat je je steeds verder terugtrekt, dat je niet meer zeker weet of jouw gedachten en gevoelens wel echt waarde hebben. Voor mij voelde dat alsof ik verlamd was in een wereld waarin ik, als mens, als een onzichtbaar wezen overleefde.

In mijn eigen proces als ervaringsdeskundige heb ik geleerd dat niet gehoord worden veel meer is dan een communicatieprobleem tussen twee mensen. Het gaat vaak dieper dan dat. Het raakt je innerlijke overtuigingen, je verlangen om erkend te worden en uiteindelijk ook je vertrouwen in jezelf.

In mijn eigen zoektocht naar erkenning kwam ik erachter dat het allerbelangrijkste is om te leren hoe ik mezelf kan horen. Pas als ik mijn eigen gevoelens erken, kan ik duidelijker aangeven wat ik nodig heb in gesprekken. Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Het vergt moed om je kwetsbaarheid te omarmen en je gevoel van niet gehoord worden onder ogen te zien, zonder het meteen weg te stoppen.

Een belangrijke stap in dit proces is het durven uitspreken van je eigen waarheid. Dit betekent niet altijd dat je alles meteen moet zeggen, maar dat je wel ruimte maakt voor wat er in jou leeft.

Kleine stapjes. Af en toe een stapje terug, want het blijft vallen en opstaan.

Het is bijvoorbeeld helpend om eerst voor jezelf je eigen gevoelens te verwoorden, voordat je ze deelt met anderen.

Er zijn verschillende redenen waarom mensen zich niet gehoord kunnen voelen. Soms is het simpelweg het gevolg van miscommunicatie of van mensen die niet de tijd nemen om echt te luisteren.

Uit ervaring merk ik dat er vaak een dieperliggende oorzaak is; een trauma, een gebrek aan zelfvertrouwen of een geschiedenis van emotionele verwaarlozing. Deze achterliggende ervaringen kunnen ervoor zorgen dat we niet weten hoe we ons moeten uitdrukken, dat we ons moeilijk kunnen verbinden met anderen of niet eens echt weten wie JIJ daadwerkelijk bent.

Het is belangrijk om deze patronen te herkennen en te begrijpen, zonder jezelf daarvoor te veroordelen. Wanneer je het gevoel hebt dat je niet gehoord wordt, kan het aanzetten tot een dieper bewustzijn over hoe jij jezelf in relaties positioneert. Voelde je bijvoorbeeld in je jeugd vaak overruled of genegeerd? Misschien heb je juist geleerd om je gevoelens opzij te zetten om anderen niet te “storen”. Dergelijke ervaringen kunnen je vermogen om jezelf te uiten beïnvloeden.

Verbinding is de sleutel. Niet de verbinding die je hoopt van anderen, maar die je zelf creëert; met jezelf. Als jij in staat bent om je eigen gevoelens te herkennen en te accepteren, creëer je de basis voor een sterkere verbinding met anderen. Het stelt je in staat om duidelijker te communiceren, grenzen te stellen en je behoeften uit te spreken zonder angst voor afwijzing.

Dit betekent niet dat je altijd de bevestiging zult krijgen die je verlangt. Het betekent wel dat je steeds minder afhankelijk zult zijn van de goedkeuring van anderen om jezelf waardevol te voelen. Je eigen stem wordt dan krachtiger en je zult merken dat je meer mensen aantrekt die wél bereid zijn om naar je te luisteren.

Gehoord voelen, als je niet eens meer weet hoe dat is. Het vraagt om geduld, compassie en vooral het besef dat jij het waard bent om gehoord te worden. Soms heeft het even tijd nodig, maar geloof me, er is niets krachtiger dan jezelf te horen, ongeacht de reacties van anderen. Uiteindelijk kunnen we niet altijd controleren of anderen naar ons luisteren, maar we kunnen wel de kracht vinden om onze eigen stem te eren. En dat is vaak de eerste stap naar echte verbinding, die bij jezelf begint.