Mijn buurvrouw en ik lopen door het bos. Haar hond snuffelt een paar meter achter ons aan.
Dan zegt ze: “Ik heb mijn verjaardag nog niet gevierd. Het was te druk. Nu wil ik het in
september vieren. Heb je zin om ook te komen?” Ik ben even verrast, want we kennen
elkaar nog niet zo lang. “Ja, leuk!” zeg ik enthousiast.

Ik vind het leuk dat ze het initiatief neemt. In het begin van een vriendschap is het toch
onderzoeken of er een klik is. Daar horen ook onzekerheden bij. Na een afspraak ga ik ons
gesprek na. Heb ik niet te veel gepraat? Heb ik niets raars gezegd? Vindt ze mij net zo leuk
als ik haar? Deze uitnodiging is dus een fijne bevestiging dat we elkaars gezelschap
waarderen.

Boothby, Cooney, Sandstrom en Clark (2018) deden onderzoek naar deze onzekerheden bij
nieuwe contacten. Juist in de beginnende fase van een vriendschap zijn we vaak onzeker
over hoe de ander ons ziet. We twijfelen of we wel leuk genoeg zijn.
Deze onzekerheden kunnen ervoor zorgen dat we signalen van de ander missen. We
merken dan niet op dat zij ons waarderen. Hierdoor kan een liking gap ontstaan: je denkt dat
de ander jou minder leuk vindt dan dat de ander jou daadwerkelijk vindt.
Blijkbaar zijn we veel kritischer op onszelf dan anderen op ons zijn.

Gelukkig wordt deze onzekerheid minder naarmate mensen elkaar beter leren kennen. Na
ongeveer negen maanden is de liking gap in het onderzoek zelfs verdwenen. Na verloop van
tijd kunnen we dus steeds beter inschatten wat de ander werkelijk van ons vindt.
Ik kijk uit naar de verjaardag van mijn buurvrouw. Ik hoop alleen dat ze mijn kado leuk
vindt…

Boothby, E. J., Cooney, G., Sandstrom, G. M., & Clark, M. S. (2018). The liking gap in
conversations: Do people like us more than we think?. Psychological science, 29(11), 1742-
1756.